Czytamy listy św. Pawła
plan lektury Słowa Bożego
październik 2008 - sierpień 2009
1-7.10
1 Tesaloniczan 1,1 – 2,20
-
Rozszerzanie Ewangelii jest możliwe dzięki postawie chrześcijan.
-
Paweł pełen wiary, nadziei i miłości głosi Chrystusa – Tesaloniczanie go naśladują.
-
Radość jest najpełniejszą postawą świadka, nawet gdy przychodzą przeciwności.
-
Ewangelia Pawła to świadectwo o Jedynym Bogu i Jezusie Chrystusie wskrzeszonym z martwych.
-
Jaka jest Twoja postawa chrześcijańska? Czy jest w niej radość?
-
Czy opierasz Swoje życie na wierze w Jezusa Zmartwychwstałego, który powróci?
-
Czy masz serce gotowe do głoszenia Jezusa mimo możliwych trudności?
-
Jak Słowo Boże działa w Twoim życiu?
8-14.10
1 Tesaloniczan 3,1 – 4,12
-
Miłość jest fundamentem wspólnoty chrześcijańskiej, z tej postawy wyrasta świadectwo o Bogu wobec niewierzących.
-
Życie chrześcijańskie jest drogą ku świętości – wymaga wzrostu, rozwoju, dojrzewania.
-
Jedynym źródłem świętości i uświecenia wierzących jest Bóg, który wciąż daje swego Ducha świętości.
-
Powołanie do świętości jest powszechne – wymaga określonego stylu życia, unikania grzechu, troski o pokój, uczciwej pracy (i nauki).
- Jaki jest stan Twoich relacji rodzinnych i wspólnotowych?
-
Gdzie dokonuje się Twój wzrost? Gdzie widzisz duże trudności?
-
Czy nie próbujsz być świętym polegając na sobie i swoich siłach?
-
Jaki jest Twój styl życia? Czy widać w nim wiarę?
15-21.10
1 Tesaloniczan 4,13 – 5,28
-
Prawda o zmartwychwstaniu jest centralnym punktem nauczania św. Pawła.
-
Powtórne przyjście Chrystusa (Paruzja) jest pewne, ale nie wiemy kiedy nastąpi; będzie ono momentem sądu i zbawienia.
-
Śmierć Jezusa jest otwartą bramą zbawienia dla wszystkich – tych, którzy żyją i tych, którzy już umarli.
-
Jakie miejsce w moim życiu zajmuje nadzieja mojego zmartwychwstania i życia wiecznego?
-
Czy Twoje życie jest oczekiwaniem na Paruzję?
-
Postawą chrześcijanina jest radość, ufna modlitwa i dziękczynienie oraz pokój wobec ludzi.
-
Wzajemna służba, szukanie dobra i słuchanie natchnień Ducha są priorytetami działania.
-
Czy umiesz zachęcać i rozpalać siebie i innych ku dobremu?
-
Jak troszczysz się o zachowanie pokoju z bliźnimi i umocnienie dla słabych?
-
Czy naprawdę modlisz się za wspólnotę?
22-28.10
2 Tesaloniczan 1,1 – 2,12
-
Życie chrześcijańskie jest naznaczone trudem i cierpieniem, ale sprawiedliwość Boża jest ponad nimi.
-
Prześladowanie, trudności i cierpienie są okazją do wzrostu w wierze.
-
Chrystusa przychodzi ze swoją prawdą i w ten sposób dokonuje sądu nad światem.
-
Nasza wieczność zależy od przyjęcia lub odrzucenia Jezusa i Ewangelii.
-
Zjednoczenie z Jezusem dziś – jest drogą do bycia z Nim na wieczność.
-
Czy modlisz się by być godnym powołania, którym cię Bóg obdarzył?
-
W jaki sposób przeżywasz Swoje codzienne utrapienia i trudy życia? Czy dostrzegasz w nich szansę wzrostu?
-
Chrześcijanin nie może ulegać zwodzeniu, plotkom, fałszywym znakom.
-
Obecna na świecie nieprawość jest tajemnicą znaną tylko Bogu; zakończy ją przyjście Chrystusa.
-
Wierzący ma być czujny i wytrwały w oczekiwaniu na przyjście Jezusa.
-
Czy nie ulegasz łatwo pozornym prawdom i fałszywym znakom? Czy nie opierasz wiary na szukaniu tanich sensacji?
29.10-4.11
2 Tesaloniczan 2,13 – 3,18
-
Bóg jest zawsze wierny swoim obietnicom.
-
Boże wybranie i obdarowanie jest nieodwołalne.
-
Trwanie w Bożej łasce prowadzi zawsze do umocnienia i pociechy duchowej.
-
Wierzący jest wezwany do czynienia dobra.
-
Postawa wiary realizuje się w uczciwej pracy (nauce, wypełnianiu obowiązków).
-
Wierzący nie może być bierny, nie może żyć kosztem innych.
-
Zaangażowanie w głoszenie Ewangelii nie zwalnia z odpowiedzialności za rodzinę, bliskich, wspólnotę.
-
Postawy niechrześcijańskich we wspólnocie nie mogą być tolerowane; konieczne jest napomnienie z miłością.
-
Jak często dziękujesz Bogu za dar wybrania i za wspólnotę Kościoła?
-
Czy modlisz się by Słowo Boże było głoszone?
-
Czy reagujesz na zło, które się dzieje koło Ciebie?
-
Jak wygląda wypełnianie Twoich codziennych obowiązków, nauka i praca?
5.11-11.11
Galatów 1,1 – 2,21
-
Chrystus wziął na siebie zło świata, by nas wyzwolić do pokoju, dobroci i miłości Ojca.
-
Wiarę trzeba wciąż umacniać trzymając się jedynej Ewangelii, która nie pochodzi od ludzi ale od Jezusa Chrystusa.
-
Źródłem zbawienia jest przyjęcie łaski Bożej, która prowadzi do wszelkiego dobra.
-
Przemiana Pawła jest owocem łaski Jezusa, ale głoszona Ewangelia zostaje potwierdzona przez Apostołów.
-
Troską chrześcijan nie mają być „spory o pokarmy", ale dążenie do zbawienia, prawość sumienia i walka z grzechem.
-
Zbawienie dokonuje się tylko dzięki wierze w Chrystusa, dzięki mocy Jego krzyża i w życiu prowadzącym do podobieństwa z Chrystusem.
-
W jaki sposób strzeżesz w Swym sercu i umyśle prawdziwości Ewangelii?
-
Czy masz czas na adorację i medytację by „słuchać" Objawienia?
-
Czym jest dla Ciebie wolność w Chrystusie?
-
Jak żyje i wzrasta w Tobie Chrystus?
12.11-18.11
Galatów 3,1 – 4,31
- Owocem wiary w Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego jest dar Ducha Świętego.
- Abraham jest wzorem zaufania Bogu i pierwszym, który doświadcza błogosławieństwa wiary.
- Obietnica zbawienia wypełniła się w Jezusie jako Potomku Abrahama, a przez Chrystusa w tych, którzy wierzą.
- Kto żyje zgodnie z wiarą jest uwolniony z przekleństwa grzechu, „przyodział" się w Chrystusa przez chrzest i przemianę życia i jest dziedzicem obietnic Ojca.
- W Chrystusie dokonuje się wyzwolenie i usynowienie przez Dar Ducha Świętego (godność chrześcijanina).
- Oddawanie czci Stwórcy nie oznacza odwrócenia od świata, ale uwielbienie rzeczy i osób stworzonych jest bałwochwalstwem.
- Prawdziwa pobożność to nie zewnętrzne praktyki, ale przylgnięcie sercem do Chrystusa.
- Chrześcijanin jest dzieckiem wolności, nie niewolnikiem,
- Czy dziękujesz Bogu za łaskę wiary?
- Jak rozumiesz łaskę przybrania za synów?
- Czy Twoja religijność nie jest tylko zewnętrzna? Jak wyglada jej "serce"?
- Czy jesteś wdzięczny i pamiętasz o tych, którzy Ci przekazali Ewangelię Chrystusa?
19.11-25.11
Galatów 5,1 – 6,18
-
Chrystus nas wyzwolił, a wolność przejawia się w życiu według wiary i miłości.
-
Nie można żyć równocześnie według drogi Prawa i drogi Łaski.
-
Wierzącego czekają próby niosące zamęt w wierze dlatego potrzeba stałej czujności i wysiłku.
-
Właściwe korzystanie z wolności to odpowiedzialność i czynienie dobra.
-
Moja wolność nie może stać się przyczyną niewoli innych.
-
Znakiem wolności są owoce Ducha, znakiem niewoli uczynki ciała.
-
Duch Święty przenika i uświęca umysł, wolę i serce, a grzech niszczy relacje z bliźnimi i Bogiem oraz życie społeczne.
-
Postępowanie według Ducha to troska o swoją świętość oraz zdolność upominania i podniesienia braci.
-
Porównywanie z ludźmi jest zgubne, zbawienne jest stałe dążenie do życia wiecznego (zasiew w Duchu).
-
Jak rozumiesz i jak korzystasz ze swej wolności?
-
Czy potrafisz rozpoznawać „znaki zamętu" w swojej wierze i życiu?
-
Jakie owoce Ducha wzrastają w Tobie, jakie uczynki ciała Cię zniewalają?
-
Czy umiesz troszczyć się z miłością o innych (pomoc, napomnienie)?
-
Czy nie budujesz swojej wartości na porównaniu z innymi?
26.11-2.12
1 Koryntian 1,1 – 2,16
- Źródłem i celem życia chrześcijańskiego jest Jezus Chrystus.
- Chrystus pośredniczy w otrzymywaniu łask od Boga.
- Jedność we wspólnocie to jedność w myśleniu, nauce i działaniu.
- Uczeń Jezusa ma głosić Dobrą Nowiną, a swoją osobą nie powinien przysłaniać osoby Chrystusa.
- Bóg, aby objawić swoją chwałę, wybiera to co słabe i małe.
- Mądrość jest wynikiem współdziałania człowieka w wierze i obecności Ducha Świętego.
- W jaki sposób dbasz o jedność we wspólnocie?
- Czy ewangelizując głosisz Chrystusa, czy liczysz na zaszczyty i pochwały?
- Czy prosisz Ducha Świętego o mądrość?
3.12-9.12
1 Koryntian 3,1 – 4,21
- Zazdrość i niezgoda utrudnia duchowy wzrost.
- Ewangelizacja jest dziełem wspólnym (dzieło wspólnoty).
- Jedynym fundamentem życia chrześcijańskiego jest Jezus.
- Każdy człowiek jest świątynią Boga.
- Służba w Kościele jest darem.
- Jedynie Bóg może sprawiedliwie sądzić.
- Jakie problemy zauważasz we wzroście duchowym?
- Z kim głosisz Chrystusa? Czy nie robisz tego sam?
- Czy uważasz swoje ciało za świątynię Boga?
- W jaki sposób służysz we wspólnocie?
- Czy jesteś osobą, która łatwo osądza ludzi?
10.12-16.12
1 Koryntian 5,1 – 6,20
- Prawo naturalne jest fundamentem zasad życia społecznego.
- Nie wolno akceptować postaw ludzkich sprzecznych z prawdą i przyzwoitością.
- Wierzący szuka rozwiązania wszelkich sporów na drodze wiary, w Kościele.
- Miłość, przebaczenie i wola zadośćuczynienia są podstawą wydawania wyroków.
- Gdy miedzy wierzącymi dochodzi do sporów i rozłamów należy szukać rozwiązania w odwołaniu do prawd wiary (Słowo Boże i Tradycja Kościoła).
- Wszelkie wątpliwości w wierze należy konsultować z pasterzami Kościoła.
- Seksualność jest nieodłącznym elementem życia człowieka.
- Wszelkie wykroczenia na gruncie seksualnym niszczą człowieka.
- Czy przestrzegasz zasad społecznych wynikających z prawa naturalnego?
- Co dla Ciebie oznacza bycie przyzwoitym człowiekiem?
- W jaki sposób rozwiązujesz problemy dotyczące prawd wiary? U kogo szukasz pomocy w trudnościach?
- Czym dla Ciebie jest czystość seksualna?
17.12-23.12
1 Koryntian 7,1 – 8,13
- Życie w małżeństwie jest charyzmatem i powołaniem.
- Małżeństwo jest nierozerwalne, a małżonkowie przez wspólne życie budują swoją wiarę i wzajemnie się uświęcają.
- Niezależnie od powołania, na pierwszym miejscu należy postawić Boga i troskę o własne zbawienie.
- Normą postępowania jest nie tylko wiedza, ale również miłość względem innych.
- Postawa wierzącego wobec tych, którzy mają trudności to otwartość i chęć pomocy (nie lekceważenie).
- Czym dla Ciebie jest małżeństwo? Czy takie powołanie odkrywasz?
- Jaka jest hierarchia Twoich wartości? Na którym miejscu w niej jest Bóg?
- W jaki sposób odnosisz się do ludzi, którzy nie wierzą?
24.12-30.12
1 Koryntian 9,1 – 11,1
- Miłość jest pierwszym znakiem życia chrześcijańskiego, zwłaszcza gdy wymaga wyrzeczeń.
- Ten kto prawdziwie kocha jest zdolny do poświęcenia i służby.
- Dobre wypełniania chrześcijańskich zadań wymaga przygotowania i życia w łasce płynącej z sakramentów.
- Postawa wiary to troska o rozwój duchowy i czujność, by nie ulec pokusom.
- Przez Eucharystię Chrystus jest stale obecny ze swoim ludem,
- Dobrze ukształtowane sumienie jest jednym z podstawowych narzędzi w podejmowaniu właściwej decyzji.
- Na jakie korzyści liczysz pomagając innym? Czy potrafisz być bezinteresowny?
- W jaki sposób dbasz o Swój rozwój duchowy?
- Jak często bierzesz udział w Eucharystii?
- Czym dla Ciebie jest czas bycia na Eucharystii?
- Czy regularnie czynisz rachunek sumienia?
31.12-6.1
1 Koryntian 11,2 – 12,31
- Kobieta i mężczyzna przed Bogiem mają tę samą godność dzieci Bożych.
- Choć mężczyzna i kobieta różnią się od siebie fizycznie i duchowo, oboje stworzeni są na obraz i podobieństwo Boże.
- Eucharystia jest miejscem i czasem budowania jedności z Chrystusem i z ludźmi.
- Duch Święty obdarza każdego z nas różnymi darami.
- Otrzymane dary służą budowaniu wspólnego dobra - służą wspólnocie, we wzajemnym wzroście świętości jej członków.
- Wspólnota składa się z wielu różnych osób, lecz każdy ma w niej swoje własne miejsce.
- W jaki sposób odkrywasz w sobie godność dziecka Bożego?
- Jak dbasz o jedność we wspólnym uczestniczeniu w Eucharystii?
- Czy prosisz Ducha Świętego o Jego dary?
- Jakie dary Ducha Świętego odkrywasz w sobie? Czy nimi służysz?
- Jakie jest Twoje miejsce we wspólnocie? Potrafisz je odkryć i nazwać?
7.1-13.1
1 Koryntian 13,1 – 14,40
- Źródłem prawdziwej miłości jest Bóg.
- Miłość buduje jedność we wspólnocie, dzięki niej możemy doświadczyć obecności Boga w naszym życiu.
- Duch Święty obdarza każdego wybranymi dla niego darami, ale dar prawdziwej miłości przeznaczony jest dla wszystkich.
- Miłość zakorzeniona w Chrystusie pozbawiona jest egoizmu.
- Każdy dar od Ducha Świętego ma służyć ku budowaniu wspólnoty wiernych.
- Tylko wiara wyrażająca się w znakach prostych i zrozumiałych dla ogółu przyczynia się do rzeczywistego wzrostu duchowego wierzących.
- Prawdziwym wyrazem życia w Duchu Świętym nie jest mnogość i wyjątkowość posiadanych darów, ale naśladowanie w swoim życiu Chrystusa jako swojego Pana.
- Co dla Ciebie znaczy, że źródłem miłości jest Bóg?
- Jakie cechy posiada człowiek kierujący się w swym postępowaniu prawdziwa miłością?
- Czy poprzez dary jakimi obdarza Cię Duch Święty służysz swojej wspólnocie?
- Czy jesteś człowiekiem, który w swym postępowaniu wzoruje się na Jezusie?
14.1-20.1
1 Koryntian 15,1 – 16,24
-
Prawda o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa jest fundamentem wiary chrześcijańskiej.
-
Zmartwychwstanie Jezusa jest podstawowym źródłem nadziei na zmartwychwstanie każdego człowieka.
-
Istotą zmartwychwstania jest zjednoczenie się z Bogiem i otrzymanie wiecznego życia, jest to konsekwencja życia w łączności z Chrystusem i Jego Duchem.
-
Dla chrześcijan śmierć nie jest końcem człowieka, lecz rzeczywistością, która prowadzi do spotkania z Bogiem i życia razem z Nim.
-
Troska o potrzebujących jest jednym z zasadniczych wymiarów życia i posługi chrześcijańskiej.
-
Czy opierasz swoją wiarę na prawdzie o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa?
-
Czy modlisz się o dobrą śmierć?
-
Czy wyobrażasz sobie życie po śmierci? Dążysz do jego poznania?
-
W jaki sposób troszczysz się o potrzebujących i potrzeby Twojej wspólnoty?
-
Angażujesz się w niesienie pomocy?
21.1-27.1 Filipian 1,1 – 2,30
- Życie chrześcijanina to ciągłe oczekiwanie na przyjście Jezusa.
- Owocem sprawiedliwego życia jest zbawienie, którego doświadczymy w dniu paruzji.
- Bezinteresowność jest ważną cechą każdego ewangelizatora.
- Wiara, miłość i jedność to dary Trójcy Świętej, ważne jest aby dbać o ich wzrost we wzajemnych relacjach.
- Poprzez przyjęcie natury ludzkiej Jezus uniżył siebie jako Bóg, ale jednocześnie został wywyższony i odbiera te sama chwałę co Bóg Ojciec.
- Chrystus jest wzorem pokory i cierpliwości dla każdego z nas.
- Zadaniem chrześcijan jest tak żyć, aby być światłem obecności Chrystusa w świecie.
- W jaki sposób dbasz aby być przygotowanym na przyjście Jezusa?
- Jak dbasz o budowanie relacji z ludźmi?
- Co czynisz by być człowiekiem pokornym i cierpliwym?
28.1- 3.2 Filipian 3,1 – 4,23
- Zbawienie człowieka zależy tylko od jego wiary w Chrystusa, a nie od wykonywanych rytuałów.
- Poznanie Chrystusa jest jedyną, najwyższą wartością do jakiej każdy z nas wciąż podąża.
- Podążanie za Chrystusem jest podążaniem ku przyszłości i zaprzestaniem zwracania się ku przeszłości.
- Chrześcijanin to człowiek radości, który swoje troski w zaufaniu powierza Bogu.
- Uczeń Jezusa jest w stanie wszystko osiągnąć dzięki sile i łasce Chrystusa.
- W jaki sposób dbasz o czystość swojej wiary?
- Co robisz aby lepiej poznać osobę Jezusa Chrystusa?
- Czy jesteś człowiekiem, który w zaufaniu powierza Bogu swoje życie?
- Co robisz by to zaufanie budować?
4.2-10.2 Rzymian 1,1 – 2,16
11.2-17.2 Rzymian 2,17 – 4,25
18.2-24.2 Rzymian 5,1 – 6,23
25.2-3.3 Rzymian 7,1 – 8,39
4.3-10.3 Rzymian 9,1 – 10,21
11.3-17.3 Rzymian 11,1 – 12,21
18.3-24.3 Rzymian 13,1 – 14,23
25.3-31.3 Rzymian 15,1 – 16,27
1.4-7.4 Kolosan 1,1 – 2,23
8.4-14.4 Kolosan 3,1 – 4,18
15.4-21.4 2 Koryntian 1,1 – 2,13
22.4-28.4 2 Koryntian 2,14 – 4,15
29.4-5.5 2 Koryntian 4,16 – 7,1
6.5-12.5 2 Koryntian 7,2 – 8,24
13.5-19.5 2 Koryntian 9,1 – 11,15
20.5-26.5 2 Koryntian 11,16 – 13,13
27.5-2.6 1 Tymoteusza 1,1 – 2,15
3.6-9.6 1 Tymoteusza 3,1 – 4,16
10.6-16.6 1 Tymoteusza 5,1 – 6,21
17.6-23.6 2 Tymoteusza 1,1 – 2,26
24.6-30.6 2 Tymoteusza 3,1 – 4,22
1.7-7.7 Efezjan 1,1 – 2,22
8.7-14.7 Efezjan 3,1 – 5,5
15.7-21.7 Efezjan 5,6 – 6,24
22.7-28.7 Tytusa 1,1 – 2,15
29.7-4.8 Tytusa 3,1 – 15 Filemona 1 – 25
|